Wie mijn columns regelmatig leest, weet dat ik nogal een liefhebber ben van vlees! Kroketten, worsten, sateetjes met pindasaus – ik eet alles. Zolang het maar dood en gefrituurd is. En nou niet met zijn allen beginnen te roepen dat ik een asociale multihond ben. Onderzoek heeft dat nog allerminst aangetoond.

We dachten eerst even dat vleeseters egoïsten waren. Dat is, met het intellectueel verscheiden van Vonk en Stapel, dan wellicht niet waar. Maar vleeseters zijn misschien nog wel racisten. En fascisten! Da’s logisch. Waarschijnlijk, als je er wat langer over na denkt, zijn ze ook onhygiënischer. Ze roken meer, bewegen minder, gooien vaker prulletjes zo maar op de grond. Ze kijken meer televisie en zijn minder intelligent. Ze worden ook eerder kaal. En ze zijn, over het algemeen natuurlijk, erg nare menschen. Maar, dit moet natuurlijk allemaal nog wel even bewezen worden…

Een ding is inmiddels wel bewezen. Vleeseters zijn criminelen. Hoe ik dat weet? In 2007 was ik op congres in New York, en ik zag daar een parallelsessie op het programma staan met de illustere naam Animals and Society. Kijk, dat zijn dan van die lekker obscure sessies die ik niet graag aan me voorbij laat gaan. De laatste dag van het congres, op zondagmorgen, om 8.30 uur, meldde ik mij in een muffig achterafzaaltje om eens nader kennis te maken met onderzoek naar zielige diertjes en nare mensen. Ik werd hartelijk verwelkomd – ‘Welcome to the club!’ – en kreeg subiet een mooie Animals and Society button opgespeld en een recent nummer van het gelijknamige kwaliteitsblad (ISI-rated, SIC!) in de hand gedrukt. Het was een doldwaze sessie met papers over Human-Cattle Interaction, over Conversations between Cats and Dogs in an Animal Shelter, en over Meat Consumption and Crime. Uit de eerste twee papers bleek dat communicatie tussen non-human animals and human animals lastig maar niet onmogelijk was. Gelukkig maar! Uit het laatste papert bleek dat in Amerikaanse counties met veel vleesconsumptie er een piepklein beetje meer criminaliteit was – dat was vooral te wijten aan het feit dat vrouwen er meer verkracht werden dan in andere counties. Het verschil was uitermate klein, maar het was wél net statistisch significant. Hoe dit te verklaren viel? ‘Tsja, als je non-human animals als meat ziet, dan zie je female human animals ook vaker als meat’, aldus de onderzoeker. Zo zie je maar, de schetenwap onthult alles!

Dus, vrouwen aan de EUR: Mochten jullie in dit nieuwe jaar Peter Achterberg, cultuursocioloog aan de FSW, over de campus zien lopen, kijk dan een klein, maar statistisch significant beetje, voor hem uit. De kans is groot dat hij net een paar kroketten met mayo erin getrokken heeft! Zijn signalement? Fascistoïde crimineel met een kale bats en een Animals and Society button op zijn jas!